(Beoordeeld juli 2025)
Hoe het EB-5-programma zich ontwikkelde tot een gereguleerd pad naar verblijf in de VS
Sinds de oprichting in 1990 onder de Immigration Act (IMMACT90) is het EB-5 Immigrant Investor Program geëvolueerd van een nicheprogramma voor buitenlandse investeerders tot een sterk gereguleerd en essentieel onderdeel van het Amerikaanse immigratiebeleid. Het programma, dat aanvankelijk bedoeld was om de Amerikaanse economie te stimuleren door middel van werkgelegenheid scheppende investeringen, werd in 1993 uitgebreid met de oprichting van regionale centra om meer deelnemers aan te trekken. Schandalen en fraude in de jaren negentig leidden echter tot strengere regelgeving, waarbij een wettige bron van fondsen vereist was en garanties op rendement werden afgeschaft. Hervormingen werden voortgezet in de jaren 2000 en 2010 met de oprichting van gespecialiseerde toezichtseenheden binnen USCIS en gecentraliseerde verwerking. De EB-5 Reform and Integrity Act van 2022 markeerde de meest ingrijpende herziening van het programma tot nu toe, met verhoogde investeringsdrempels, de introductie van gereserveerde visumcategorieën en verplichte grotere transparantie en naleving om investeerders te beschermen en de integriteit van het programma te waarborgen. EB-5 blijft vandaag de dag een belangrijke route naar een verblijfsvergunning in de VS voor investeerders, hoewel het onder veel strengere richtlijnen opereert dan in de beginjaren.
EB-5 Visumgeschiedenis
Het EB-5-immigranteninvesteringsprogramma werd in het leven geroepen door de Immigration Act van 1990 (IMMACT90) van het Amerikaanse Congres. Deze wet herstructureerde het Amerikaanse immigratiesysteem ingrijpend en omvatte onder andere wijzigingen in de categorieën niet-immigrantenvisa, deportatieregels en verhoogde limieten voor legale immigratie. Het Congres introduceerde het EB-5-programma om de Amerikaanse economie te stimuleren door buitenlandse ondernemers die investeren in een Amerikaans bedrijf de mogelijkheid te bieden om permanent in de Verenigde Staten te wonen en te werken. In 1992 creëerde het Congres het Immigrant Investor Pilot Program, dat in 1993 werd geïmplementeerd om de belangstelling voor het EB-5-visumprogramma te vergroten. Dit nieuwe pilotprogramma leidde tot de oprichting van EB-5 Regional Centers . Regional Centers zijn bedrijven die een speciale aanwijzing krijgen van de United States Citizenship and Immigration Service (USCIS) om EB-5-investeringen te beheren en banen te creëren.
EB-5 Visumhervormingen van de jaren negentig
Eind jaren negentig werden er diverse ingrijpende wijzigingen in het EB-5-programma doorgevoerd. Deze wijzigingen waren het gevolg van de ontdekking van gebrekkige handhaving van de regelgeving en fraude bij EB-1990-investeringen. De uitspraak in de zaak US v. O'Connor van de Amerikaanse districtsrechtbank bracht frauduleuze EB-5-investeringsregelingen aan het licht. De beroepsafdeling van de USCIS, het Administrative Appeals Office (AAO), wijzigde in 5 de EB-5-visumvereisten. Deze wijzigingen vereisten dat investeerders bewijs leverden dat EB-1998-investeringen afkomstig waren uit legale bronnen, dat investeerders persoonlijk betrokken waren bij hun EB-5-project, en verboden beleggingsrendementsgaranties. De USCIS probeerde deze nieuwe EB-5-visumregels met terugwerkende kracht toe te passen op eerdere EB-5-zaken. De uitspraak in Chang v. US maakte deze praktijk echter illegaal. Het aantal EB-5-aanvragers daalde aanzienlijk na de inwerkingtreding van de nieuwe regels.
Er waren ook vier uiterst belangrijke precedentbeslissingen die in de jaren negentig door het Administrative Appeals Office (AAO) van de USCIS werden genomen. Het AAO streeft ernaar ervoor te zorgen dat de EB-5-regelgeving uniform wordt toegepast op alle nieuwe aanvragen. Als bijvoorbeeld een kwestie die nog niet eerder in een EB-5-aanvraag aan de orde is geweest, op een bepaalde manier wordt beslist, dan moeten toekomstige aanvragen met dezelfde kwestie op dezelfde manier worden behandeld. Wanneer het AAO een beslissing neemt in een EB-5-aanvraag die op deze manier van invloed is op toekomstige aanvragen, worden die uitspraken precedentbeslissingen genoemd. De vier belangrijke precedentbeslissingen uit de jaren negentig, die nog steeds bindend zijn voor huidige EB-5-aanvragen , zijn Matter of Ho, Matter of Izummi, Matter of Hsiung en Matter of Soffici. In deze beslissingen deed het AAO belangrijke uitspraken over programmavereisten, waaronder het type commerciële entiteit dat EB-5-investeringen kan ontvangen, de kwalificaties voor een wettelijke financieringsbron en hoe de investering kan worden beheerd.
EB-5 Visumhervormingen van de jaren negentig
Het congres keurde in 2003 de Basic Pilot Program Extension and Expansion Act goed om het EB-5-programma nieuw leven in te blazen. Deze wet verplichtte het Government Accounting Office (GAO) om een grondig onderzoek uit te voeren naar het EB-5 visumprogramma. Uit dit onderzoek bleek dat jaarlijks slechts een fractie van de 10,000 visa die aan het EB-5-programma waren toegewezen daadwerkelijk werd toegekend. Deze ontdekking leidde tot meer programmahervormingen. Eén hervorming was de oprichting van de Investor and Regional Center Unit (IRCU) in 2005. Deze speciale eenheid van de USCIS houdt toezicht op het EB-5-programma dat onder meer case-audit, formulierontwerp, regelgevingsontwikkeling en beleidscreatie omvat. De vorming van de IRCU heeft geleid tot een betere coördinatie en grotere betrouwbaarheid van het EB-5-programma.
Wijzigingen in het EB-5-beleid van 2010
De USCIS publiceerde in 5 herziene EB-2009-beleidsrichtlijnen. De USCIS centraliseerde de EB-5-verwerking in het California Service Center (CSC), terwijl de verwerking voorheen plaatsvond in twee verschillende centra – Californië en Texas. Hoewel het EB-5-programma nog niet permanent is, is het EB-2009-programma herhaaldelijk verlengd. In 5 verlengde president Obama het EB-30-pilotprogramma voor immigranten en investeerders tot 2012 september 28. Op 2012 september 5 keurde president Obama een verlenging van drie jaar goed, waarmee het EB-2015 Regional Center Pilot Program tot XNUMX wordt verlengd.
Ontwikkelingen in de EB-5-industrie in de jaren 2020
De EB-5 Reform and Integrity Act van 2022 heeft de EB-5-sector aanzienlijk hervormd door nieuwe waarborgen, strengere nalevingsvereisten en bijgewerkte investeringsdrempels te introduceren. De wet, die op 15 maart 2022 werd aangenomen, verlengt het EB-5 Regional Center Program tot 2027, nadat het in 2021 was verlopen, en biedt investeerders stabiliteit en vertrouwen. Het minimale investeringsbedrag wordt verhoogd tot $ 800,000 voor projecten in specifieke werkgelegenheidsgebieden (TEA's), zoals plattelandsgebieden of gebieden met hoge werkloosheid, en tot $ 1,050,000 voor alle andere gebieden. De wet creëerde ook nieuwe visumregelingen voor plattelandsgebieden, projecten met hoge werkloosheid en infrastructuurprojecten om investeringen in achtergestelde regio's te stimuleren. Belangrijk is dat de wet meer transparantie en verantwoordingsplicht verplicht stelt door middel van regelmatige audits, vereisten voor fondsbeheer en meer toezicht op regionale centra om investeerders te beschermen tegen fraude en misbruik van fondsen. De wet introduceerde ook gelijktijdige indiening, waardoor investeerders die zich al in de VS bevinden, tegelijk met hun EB-5-petitie een aanvraag voor statusaanpassing kunnen indienen. Zo kunnen zij sneller in de VS wonen en werken terwijl ze wachten op goedkeuring.
